مهم نیست کسی مرا بخواند یا نه اما لازم است جایی نوشته شود که می خواهم خودم را پیدا کنم ...

نمی دانم اینجا چه کار میکنم ، شهامت نوشتن را از دست داده ام ، پشت بند ارابه ی زمان بر زمین ناهنجار سکوت کشیده می شوم ، صیقل داده می شوم و دیگر واژه ای برای فریاد ، برای زندگی ندارم ...

کمال حسن وجودت ز هر که پرسیدم جواب داد که در غایت کمالست این [شیخ اجل ]

جهان نیستجز اصراری بر بیهودگی و تمنایی بر هر آنچه که نیست

تا به امروز تقریبا یقین یافته ام که زندگی مان همانطور پیش می آید (یا پیش میرود) که ما در خیال می پرورانیم ، شاید هم واژه ی خیال ، برای کارخانه ی زندگی مان زیاد کلمه ی مناسبی نباشد ، با این همه ، گاهی واقعیات با انتظارات ما فرق هایی دارد ، این موضوع همیشه برای نود و هشت درصد افرادی که از آن ها خوشم آ...

شاید خواستن ، مهم ترین مساله در رسیدن به خواسته باشه ، حتی واجب تر از تلاش و تکاپویی که برای رسیدن به میل صورت میگیرد ، خواستن خود یک نوع تلاش است ، یک نوع اطمینان و قوت قلب به کائنات ، تصادفات بیهوده نیستند ، واجبند ، باید بهشان توجه کرد ، راستی را در خود دارند

آدمی هر قدر که در وجود خودش شک می کند بیشتر از آنکه درپی فهمیدن خود باشد سعی می کند تا وجود خود را برای اطرافیانش پررنگتر و ملموس تر بنمایاند اما آنها نمی توانند در این راستا کمکی به شناساندن ما به خودمان کنند و تنها پذیرنده و بعضا منتقد و یا تشدید کننده شخصیتی هستند که ما آشکار می سازیم ...

کویر استاما تشنه نیست

آه از این روز هایی که بی تو می گذرند ،آه از روز هایی که بدون تو گذشته اند ، آه از تمام گذشته ی پر ملالی که در حال و آینده دست درازی می کند و کمند مشکینش در گذر زمان، پریشان، پیچ و تاب میخورد و ما را هرروزه به دام می کشاند ...